การถนอมอาหาร เป็นกรรมวิธีที่มีมาตั้งแต่ครั้งโบราณนานมา เพราะสมัยก่อนตั้งแต่ยังไม่มีตู้เย็น การจะเก็บรักษาเนื้อสัตว์ก็ใช้วิธีตากแดดให้แห้ง การเก็บรักษาด้วยเกลือ หรือแม้แต่วิธีหมักดองแบบคนจีน คนไทยเราก็โตมากับวิธีการถนอมอาหารทั้งนั้น เพียงแต่หลายคนอาจจะไม่เข้าใจว่าอาหารที่กินไปนั้นมีที่มาอย่างไร อย่างเช่น ปลาร้า ปลาจ่อม ผักดอง ของคนอีสาน ถั่วเน่า จิ้นส้มหรือแหนม ของคนเหนือ น้ำปลา ข้าวหมาก ของภาคกลาง กะปิ น้ำบูดู และหนาง ของคนใต้ ในยุคปัจจุบันอาหารที่เป็นสากล พวก แฮม เบคอน ซอส กิมจิ เต้าเจี้ยว โชยุ มิโสะ ฯลฯ ก็ล้วนผ่านการถนอมอาหาร ก่อนที่จะมาเป็นอาหารด้วยกันทั้งนั้น

วิธีการถนอมอาหารในสมัยก่อน

ในอดีตมีวิธีการที่ง่ายๆ และปฏิบัติต่อๆ กันมา ผลิตผลบางอย่างจะเก็บไว้ในลักษณะสดที่ทำให้อยู่ได้นานเท่าที่จะเป็นไปได้ บางอย่างจะแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อาหารชนิดใหม่ที่สามารถเก็บไว้รับประทานได้นาน วิธีถนอมอาหารที่ใช้กันในสมัยก่อน  มีหลายวิธีดังนี้

ส่วนในปัจจุบัน การถนอมอาหารถูกพูดถึงอย่างมากอีกครั้ง นั่นก็เพราะสถานการณ์ไวรัสโคโรน่าสายพันธุ์ใหม่ หรือ COVID-19 การถนอมอาหารก็เป็นทางเลือกหนึ่งในการเก็บรักษาอาหาร ยืดอายุอาหารให้ยาวนานกว่าปกติ เริ่มที่คนยุคใหม่รู้จักกันดีเลยก็คือการ freeze หรือแช่แข็ง การแช่แข็งต่างจากการแช่เย็น เพราะการแช่แข็งที่ดีนั้น อุณหภูมิต้องต่ำกว่า -18 องศา เพราะจะทำให้การถนอมอาหารนั้น สามารถอยู่ได้นานถึง 2 ปีเลยทีเดียว ขณะที่การแช่เย็นแบบตู้เย็นในบ้านเรานั้น อุณหภูมิเพียง -5 องศา ระยะเวลาการถนอมอาหารก็จะสั้นกว่า อาหารประเภท frozen food